ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ν.

Καθηγητής Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, Δικηγόρος

    Δρ Ν Δρ Φ, Καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, Τακτικό Μέλος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, Αναπληρωματικό Μέλος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω

    Ομόφωνα αριστούχος διδάκτωρ Νομικής (1996) και Φιλοσοφίας (2010) του Πανεπιστημίου Αθηνών. 1ες υποτροφίες Ειδικού Μεταπτυχιακού Υπότροφου ΕΚΠΑ (1986, 1992) και μεταδιδακτορικής έρευνας ΙΚΥ (1999-2000) στο Αστικό Δίκαιο. Σπουδές, έρευνα και συμμετοχή σε σεμινάρια στα Πανεπιστήμια LMU Μονάχου, J. W. Goethe Φρανκφούρτης και Max Planck Institut für Innovation und Wettbewerb. Εθνικός αντιπρόσωπος στο δίκτυο εμπειρογνωμόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δημιουργία ενός κοινού πλαισίου αναφοράς στον τομέα του δικαίου των συμβάσεων (Common Frame of Reference). Μέλος του Advisory Board της διεθνούς Εταιρείας για το Ευρωπαϊκό Δίκαιο των Συμβάσεων (“Society for the European Contract Law”). Μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας νομικών στη διαρκή διεθνή σύνοδο The Common Core of European Private Law -The Trento Project, στο BIP (“Boundaries to Intellectual Property”) – Group. Σύμβουλος διοίκησης και δικηγόρος ΕΡΓΟΣΕ ΑΕ (για τα συγχρηματοδοτούμενα από την ΕΕ σιδηροδρομικά έργα ΟΣΕ) εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΔΕΕ). Τ. σύμβουλος της εταιρίας ΑΣΥΚ ΑΕ (πρώτης παρόχου υπηρεσιών πιστοποίησης ηλ. υπογραφών στην Ελλάδα). Μέλος νομοπαρασκευαστικών επιτροπών προσαρμογής σε κοινοτικές οδηγίες για ηλεκτρονικές υπογραφές, e-Commerce και δημόσια έργα (Οδ. 99/ 93, 00/ 31 και 92/ 13),. Μέλος Επιστημονικής Επιτροπής ΔΣΑ, τ. βαθμολογητής ΑΣΕΠ, υπεύθυνος διδασκαλίας επί πολλά χρόνια των ασκουμένων δικηγόρων ΔΣΑ. Συμμετοχή και εισηγήσεις σε πλείστα συνέδρια, ελληνικά και διεθνή (π.χ. στο Max-Plank-Institut του Μονάχου, 2008, Kleines Symposium der juristischen Fakultäten Uni-Athen und Freie Universität Berlin, 2008, HILA-AIDA, 2014). Διδασκαλία μαθημάτων προπτυχιακών (Γενικό Ενοχικό Δίκαιο, Πνευματική Ιδιοκτησία, Κληρονομικό Δίκαιο, Αθλητικό Δίκαιο) και μεταπτυχιακών (Δίκαιο Προσωπικών Δεδομένων, Ηλεκτρονικό Αστικό Δίκαιο, Κτηματολόγιο, Μεθοδολογία του Ιδιωτικού Δικαίου) κ.ά. Κυριότερα έργα: Πνευματικά δικαιώματα μετά τον θάνατο του δημιουργού – Ειδικά θέματα κληρονομικού, ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και ανταγωνισμού (2017), Χρηματική ενοχή (1998), Ηλεκτρονικά έγγραφα και ηλεκτρονική δικαιοπραξία (2001, 2004), Προσωπικά δεδομένα και Ανταγωνισμός σε ενέργεια, επικοινωνίες και μεταφορές, (2007), Δίκαιο Κτηματολογίου – Ι (2013), Δίκαιο Προσωπικών Δεδομένων (2013), Γενετική αλήθεια και φαινόμενο δικαίου στη συγγένεια ΚριτΕ 1995/1, Pure Economic Loss, RHDI 51 (1998), Το πρόβλημα του έτους 2000 – Η ευθύνη του προμηθευτή πληροφορικής, ΚριτΕ 1998/2, Η νομική φύση του δικαιώματος πάνω στο software: Πνευματική ιδιοκτησία ή ευρεσιτεχνία; ΚριτΕ 1999/1, Rechtsmethodische Ueberlegungen zur Feststellung des Beginns der Existenz der natuerlichen Person, σε FS F.-J. Saecker (2011), 1053-1064, Burial, cremation or transplantation? Reflections on legal and ethical problems in the framework of civil law doctrine’ σε ΙJHRCS.(2016) No1, Vol. 4 κ.ά.